Brief aan Mathias

Beste Mathias,

Ik zag een paar dagen geleden een hele sterke, moedige man zijn verhaal doen. Wil je hem eens zien? Kijk dan in de spiegel dan zie je hem misschien!

Eerst en vooral wil ik je heel erg bedanken om zo openhartig over je problemen te komen praten en mee de taboe rond psychische problematiek te doorbreken. Ik denk niet dat het zo makkelijk was om je voor zo’n grote groep ‘bloot’ te geven, maar de manier waarop je het hebt gedaan en de opbouw van je verhaal had al van in het begin mijn aandacht gegrepen. Je bent een voorbeeld voor velen!

Ik heb enorm veel respect voor mensen zoals jij die deze taboe proberen te doorbreken. En ik weet het, dit zal niet op 1,2,3, gebeuren. Maar ooit komt hier een einde aan en ik hoop dat die ‘ooit’ snel zal komen. En als het zover is, zal het grotendeels te danken zijn aan al die mensen die net zoals jij zo “sterk” zijn en hun verhaal delen met hun medemensen. Dit helpt mensen die het even moeilijk hebben, om te laten in zien dat ze er zich niet voor moeten schamen en dat ze er niet alleen voor staan ( ook al lijkt dit op het moment zelf niet zo). Het zal hun helpen om de eerste stap te zetten om zich te laten helpen en er over te praten. Ook zal dit hun omgeving (familie, vrienden, collega’s,… ) helpen om hun situatie beter te begrijpen en om niet zomaar te oordelen.

Jouw verhaal is een mooi voorbeeld. Hoe jij je door die zware, duistere periodes hebt geworsteld, kunnen er niet veel nadoen. Echt respect! Jouw getuigenis liet me beseffen dat eender wie in zo’n situatie terecht kan komen. En hoe je van de ene psychose in de andere terecht kan geraken. Toen je vertelde over je baas, die je liet vallen en je ontsloeg, had ik een enorm boos gevoel. Ik kon maar niet begrijpen dat men iemand die al in de put zit nog dieper ging duwen in plaats van die hulp aan te bieden. Achteraf bekeken sta ik nog altijd niet achter de beslissing van je baas, maar kan het al wel beter begrijpen. Psychische problemen zijn complex en daarom ook moeilijk te begrijpen  voor anderen. Hij heeft gewoon de makkelijkste oplossing gekozen en die beslissing was voor jou de druppel.

Je vertelde ons dat hij je situatie niet echt wist en dat jij dit ook niet liet zien aan je omgeving. En volgens mij gaat het daar al mis. Dit ligt niet aan jou maar aan onze samenleving. We willen ons sterk houden en aan anderen laten zien dat alles prima gaat. Stelje komt iemand tegen op straat en die vraagt hoe het met je gaat. Meestal zegt men dat alles goed gaat want dat is het antwoord dat men wil horen. Maar eigenlijk moeten we eens durven te zeggen dat het al eens niet gaat. Iedereen heeft wel  eens een mindere periode, maar we zijn gewoon te trots om dit toe te geven. En als men dit vaker zou doen, zouden we ons volgens mij al een stuk beter in ons vel voelen.

Wanneer je vertelde over het moment dat je zo diep zat en het leven niet meer zag zitten, was voor mij het meest aangrijpende moment. Hier heb ik dan ook wel een paar traantjes gelaten. Ik heb hierover achteraf nog veel nagedacht. Ik vroeg me telkens weer af ‘Hoe diep je dan wel niet moet zitten om tot zo’n beslissing te komen’. Nog altijd heb ik het er een beetje moeilijk mee om dit te begrijpen. Aan de andere kant word ik soms ook slecht gezind op mezelf als ik me zorgen maak over onnuttige dingen, wetende dat er mensen zijn die elke dag moeten strijden voor hun leven en anderen die zo diep in de put zitten en hun leven willen beëindigen.

Toen je vertelde over je herstel en je toekomst plannen samen met je vrouw werd ik zo gelukkig. Het was leuk om te horen dat het nu beter met je gaat. Natuurlijk zal het niet altijd even goed gaan, maar weet dat je niet de enigste bent. Iedereen gaat wel eens door mindere periodes. Ik hoop dat je dit niet meer moet meemaken maar als je een terugval zou krijgen hoop ik zo hard dat je het niet zover zal laten komen en sneller hulp kan zoeken/vinden.  

Jij bent echt een van de mensen die ik zo bewonder en je verhaal zal me altijd bij blijven. Nogmaals heel erg bedankt om je verhaal met ons te delen!

Ik wens jou en je vrouw alle liefde en geluk van de wereld toe. En ook heel veel succes met jullie nieuwe uitdaging ( de chocolaterie).

Veel liefs,

Hana Van den Bulck