Mijn verwachtingen

Mijn verwachtingen 

Wel, toen ik te horen kreeg dat we een portfolio moesten bijhouden dacht ik even: “ Oh nee, weer een portfolio. Zoals bij Nederlands, met saaie opdrachten enzovoort … .” Tot we wat meer informatie kregen en we te weten kwamen dat dit echt iets persoonlijks is en dat we mochten kiezen in welke vorm we het bijhielden. Ook het onderwerp van dit project sprak me heel erg aan. Persoonlijk ben ik  heel blij dat onze school aan dit project deelneemt. Ik vind het ook heel ferm dat er veel bekende personen hun medewerking verlenen aan één of ander Te Gek?! initiatief.

Tijdens dit project verwacht ik vooral veel bij te leren over de verschillende psychische problemen die er in onze samenleving bestaan. Het is soms een van de gespreksonderwerpen aan tafel bij ons thuis. Ik moet wel toegeven dat ik er niet zóveel over weet, maar dat ik er wel voor open sta. Spijtig genoeg is het momenteel nog een taboe om er over te praten, maar ik wil daar al sinds  mijn steentje bij bijdragen om dit te doorbreken.

Als ik door het bundeltje blader, zie ik al heel leuke, creatieve en misschien soms emotionele maar leerrijke opdrachten/activiteiten. Onder andere de film die we binnenkort gaan zien “ Everybody Happy”.

De laatste tijd hoor ik veel over depressies en burn outs, ook in mijn omgeving. Ik hoop dat deze film mij daar een beter zicht op geeft. En dat ik hierdoor beter zal begrijpen wat zo’n depressie/burn out met een mens doet.

Daarnaast kijk ik ook uit naar het moment dat er iemand zijn persoonlijke getuigenis komt brengen over zijn of haar psychische problematiek en hoe hij of zij  daarmee is omgegaan. Ik denk dat dit wel even een aangrijpend, emotioneel en zwaar moment kan zijn.

Een van de opdrachten is ook een boek lezen. Normaal gezien vind ik het verschrikkelijk om boeken te lezen, maar nu kijk ik er zelfs een beetje naar uit. Dat is echt straf! 1, omdat dit onderwerp mij gewoon heel erg interesseert. En 2, ik lees graag waargebeurde verhalen en zeker als er een boodschap achter zit.

Ook al is het nog lang wachten, toch kijk ik ook al uit naar ons dag uitstapje naar het Dr. Guislain museum in Gent, de eerste psychiatrie in België. Ik heb daar een beetje informatie over opgezocht omdat ik daar niet echt een idee van had. Maar na het lezen en het bekijken van de foto’s, denk ik dat dat een moment zal zijn waar je even stil van wordt.  Ik denk ook dat ik door verschillende emoties/gevoelens overspoelt zal worden bij het zien van de oude voorwerpen die ze toen gebruikten voor hun therapieën.

Al bij al komt het er dus op neer dat ik er naar uit kijk om deze activiteiten te doen en de bijhorende opdrachten te vervullen.